تاریکخانه
پس از هزار سال،
دوباره باران باریده بود.
پس از هزار سال،
دوباره راه می رفتم.
با آنکه خاک،
دیگر بوی ترانه نمی دهد،
با آنکه آسمان
اندوهش را می بارد.
با آنکه بنفشه ها
اسیر مرگند،
هنوز هم می توان
پرواز را زندگی کرد.
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم اسفند ۱۳۹۶ساعت 8:31  توسط ماهی سیاه کوچولو
|
برچسب:
نویسنده: آروین قربانی