تاریکخانه
بعد ناگهان من از خودم می پرسم، مگر من چه کرده ام؟
هیچ.
حتی شادی دیگر محلی از اعراب ندارد.
باید عبور کرد.
عجیب بود که نَگریستم.
من درس ها را زود از یاد می برم.
کاش از خاطر نمی بردم .
کاش حادثه ها، انفجاری در سرم بودند.
کاش از یاد نمی بردم.
برچسب:
نویسنده: آروین قربانی